Terwijl San Francisco worstelt met zorgen over de openbare veiligheid en gewelddadige misdaad, wendt een groeiend aantal spraakmakende technologiebedrijven zich tot een specifieke oplossing: het inhuren van politieagenten buiten dienst om hun kantoren en werknemers te bewaken.
Via een stadsprogramma dat bekend staat als ’10B’ omzeilen bedrijven traditionele particuliere beveiligingsbedrijven ten gunste van geüniformeerde, gewapende officieren. Deze trend benadrukt een groeiende kloof in de stad, waar ‘s werelds meest waardevolle AI- en softwarebedrijven zich steeds meer isoleren van de stedelijke omgeving waarin zij wonen.
De kosten van veiligheid
Openbare gegevens verkregen door WIRED onthullen de aanzienlijke bedragen die aan de politie van San Francisco (SFPD) worden betaald om bedrijfsbelangen veilig te stellen. Hoewel velen de politie als een openbare dienst beschouwen, zijn ze voor deze bedrijven een hoogwaardig, on-demand beveiligingsproduct.
De belangrijkste uitgavencijfers uit 2024 zijn onder meer:
– Salesforce: Ongeveer $727.907 uitgegeven via een beveiligingsleverancier om de kantoren in de binnenstad en de Salesforce Tower te beschermen, inclusief bijna $41.000 voor de jaarlijkse conferentie.
– Airbnb: Ongeveer $428.443 toegewezen voor de aanwezigheid van gewapende, geüniformeerde officieren.
– Apple: Via een extern bedrijf heeft Apple meer dan $1,2 miljoen uitgegeven om drie winkellocaties veilig te stellen.
– De San Francisco Giants: De stad die het meeste geld uitgeeft, met een rekening van bijna $1,9 miljoen voor beveiliging op de speeldag.
Onder het 10B-programma betalen bedrijven dezelfde uurtarieven als de stad, inclusief overuren. Begin 2024 kostte een standaardofficier $135 per uur, terwijl een luitenant tijdens nachtdiensten het bevel kon voeren over bijna $190 per uur.
Waarom technologie betaalt
De vraag naar gespecialiseerde politiebescherming wordt aangewakkerd door spraakmakende veiligheidsdreigingen. Recente incidenten, zoals een vermoedelijke poging om Sam Altman, CEO van OpenAI, aan te vallen, hebben de fysieke risico’s onderstreept waarmee tech-managers worden geconfronteerd.
Hoewel grote AI-spelers als OpenAI en Anthropic geen gewone ‘rent-a-cop’-klanten zijn, hebben ze de service ingeschakeld voor eenmalige behoeften. OpenAI betaalde bijvoorbeeld kleine bedragen voor dekking in het Asian Art Museum. Daarentegen hebben oudere technologiegiganten als Salesforce en Airbnb deze afspraken al jaren gehandhaafd, wat duidt op een langetermijnstrategie van ‘visuele aanwezigheid’ om misdaad af te schrikken.
Het 10B-programma: voordelen en controverses
Het vermogen van officieren om te “maanlicht” is gebruikelijk; naar schatting 80% van de politiediensten in de VS staat een vorm van werk buiten dienst toe. Voorstanders, waaronder voormalig SFPD-leiderschap, beweren dat het programma een overwinning is omdat het de zichtbaarheid van officieren vergroot zonder de belastingbetalers ook maar een cent te kosten.
Het programma is echter niet zonder critici. Stadsfunctionarissen en wetshandhavingsdeskundigen hebben verschillende alarmsignalen gehesen:
- Belangenconflicten: Er bestaat bezorgdheid dat agenten particuliere klanten voorrang geven boven openbare veiligheidstaken.
- Misbeheer van middelen: Critici suggereren dat agenten het ziekteverlof zouden kunnen misbruiken om lucratiever, “gemakkelijker” particuliere veiligheidsdiensten op zich te nemen.
- Burn-out en ongelijkheid: Voortdurend overwerk kan leiden tot vermoeidheid van officieren, en het programma creëert een ongelijkheid waarbij rijke bedrijven bescherming op hoog niveau ontvangen, terwijl andere buurten mogelijk geen middelen hebben.
- Effectiviteit: Deskundigen merken op dat er geen definitief onderzoek is dat aantoont dat het inhuren van politie buiten dienst effectiever is dan het inhuren van standaard particuliere beveiligers.
Een gefragmenteerd stadsbeeld
Het gebruik van het 10B-programma schetst een beeld van een stad waar veiligheid steeds meer afhankelijk is van rijkdom. Van luxe retailers als Lululemon en Sephora tot enorme technologiecampussen: de aanwezigheid van de politie is vaak een gekochte luxe.
Dit creëert een paradox: hoewel de geweldsmisdaadcijfers in San Francisco de afgelopen jaren een neerwaartse trend vertonen, suggereren de enorme investeringen door de technologiesector dat het waargenomen risico voor de meest invloedrijke spelers van de stad hoog genoeg blijft om miljoenen aan particuliere uitgaven te rechtvaardigen.
De opkomst van door bedrijven gefinancierd politiewerk in San Francisco weerspiegelt een bredere trend waarbij particulier kapitaal wordt gebruikt om de kloof te overbruggen tussen publieke veiligheidsproblemen en de specifieke veiligheidsbehoeften van de technologie-industrie.
Conclusie: Terwijl technologiebedrijven gespecialiseerde politie-aanwezigheid blijven financieren, wordt San Francisco geconfronteerd met een voortdurend debat over de vraag of dit echte veiligheid biedt of slechts een ‘pay-to-play’-model van wetshandhaving creëert dat enkelen ten goede komt ten koste van velen.
