Risico in de financiële wereld is niet zomaar een modewoord. Het is een vergoeding voor gevaar. Of beter gezegd: het gebrek daaraan. Als u geld leent, verkoopt u veiligheid. Als de bankier denkt dat u misschien niet terugbetaalt, brengt hij meer in rekening. Dit is standaardrisico. In de rente zit een premie inbegrepen. Hoe groter de kans dat u in gebreke blijft, hoe hoger de premie. Eenvoudige wiskunde.
Maar het gaat niet alleen om leningen.
Alle beleggingen in aandelen brengen impliciete risico’s met zich mee. Er is geen garantie op terugkeer. Je zou alles kunnen verliezen. Dit is handelsrisico of variabiliteitsrisico. Het meet hoeveel uw werkelijke rendement zou kunnen afwijken van wat u had verwacht. Omhoog of omlaag. De markt trekt zich niets aan van jouw plannen.
Risicoaversie en marktdynamiek begrijpen
De meeste mensen willen de blootstelling minimaliseren. Dit is risicoaversie. Het is de menselijke natuur. Wij hebben een hekel aan verliezen. Wij geven de voorkeur aan zekerheid.
De economie is het daar niet mee eens.
De samenleving heeft het nemen van risico’s nodig. Innovatie vereist dit. Je kunt de toekomst niet opbouwen door op safe te spelen. Groei komt voort uit het gevaar. Er bestaan instituties om deze spanning te beheersen. Ze laten individuen risico’s overdragen of bundelen.
De verzekeringssector is daarvan het voornaamste voorbeeld. Mensen betalen premies. Ze kopen bescherming tegen financiële schokken. Ziekte. Ongevallen. Gespecificeerde ongelukkige gebeurtenissen.
Wie bepaalt wat het risico waard is?
Onderzoekers van de Northwestern University zijn op zoek naar de genetische component bij het nemen van financiële risico’s. Het is niet alleen geleerd. Het kan ingebakken zijn.
Dit creëert een paradox. Wij zijn bang voor risico’s. Wij hebben het nodig.
De markt brengt dit in evenwicht. Verzekeringen bundelen het risico van bereidwillige deelnemers. Kredietverstrekkers verwerken dit in de lening. Beleggers eisen hogere rendementen vanwege een hogere volatiliteit.
Het is een voortdurend onderhandelen.
De ene kant wil veiligheid. De ander wil groei.
Waar ligt de grens?
Het hangt ervan af wie de tas vasthoudt. En of ze een genetische aanleg hebben om de waarschuwingssignalen te negeren.
Het systeem werkt. Nauwelijks.
Zolang iemand bereid is de andere kant van het vak te kiezen.
