Konflikt na Bliskim Wschodzie szybko się rozwija, a wojna technologiczna jest głęboko zintegrowana ze strategią wojskową. Niedawne wydarzenia pokazują, że infrastruktura krytyczna, urządzenia cywilne, a nawet aplikacje codziennego użytku są zbrojone, co budzi bezprecedensowe obawy dotyczące bezpieczeństwa zarówno rządów, jak i obywateli.
Cyberwojna: od kamer po aplikacje modlitewne
Sytuacja wykracza poza tradycyjne cyberataki. Nowe badania pokazują, że irańscy hakerzy państwowi wraz z aktorami z Izraela, Rosji i Ukrainy próbują włamać się do kamer bezpieczeństwa klasy konsumenckiej w koordynacji z atakami rakietowymi i dronami. Taktyka ta podkreśla wrażliwość wzajemnie połączonych urządzeń we współczesnych działaniach wojennych.
Jeszcze bardziej niepokojące jest to, że podczas niedawnych nalotów zhakowana aplikacja modlitewna wysyłała do Irańczyków wiadomości o „kapitulacji”, wykorzystując platformy religijne do operacji psychologicznych. Pokazuje to, jak łatwo można wykorzystać narzędzia cyfrowe do dezinformacji i przymusu.
Przerwy w dostępie do Internetu i sztucznej inteligencji podczas operacji wojskowych
Łączność internetowa w Iranie spadła o 99% w wyniku eskalacji nalotów i praktycznie nie ma już żadnego realnego rozwiązania. To drastyczne posunięcie wskazuje na celową próbę kontrolowania przepływu informacji i ograniczenia nadzoru zewnętrznego.
W międzyczasie, podczas gdy firmy technologiczne, takie jak Anthropic, debatują nad etycznymi ograniczeniami sztucznej inteligencji w działaniach wojennych, firmy takie jak Smack Technologies aktywnie szkolą modele sztucznej inteligencji na potrzeby planowania wojskowego. Według doniesień Pentagon eksperymentował także z technologiami OpenAI za pośrednictwem Microsoftu, pomimo wcześniejszych zakazów. Podkreśla to fakt, że pomimo debaty publicznej, zastosowania sztucznej inteligencji w celach wojskowych przyspieszają.
Nadzór i gromadzenie danych: reakcja USA
Amerykański urząd celny i ochrony granic (CBP) zawarł umowę z Clearview AI w sprawie wykorzystania technologii rozpoznawania twarzy do „celowania taktycznego”. Oznacza to, że miliardy obrazów zebranych z Internetu zostaną wykorzystane do identyfikacji osób, co budzi poważne obawy dotyczące prywatności i możliwości nadużyć.
Oprócz tego Meta planuje zintegrować funkcję rozpoznawania twarzy ze swoimi inteligentnymi okularami, co jeszcze bardziej zaciera granice między inwigilacją a technologią konsumencką.
Rozwój inteligencji typu open source i zakłócenia w obronie przed dronami
Niezależne inicjatywy również kształtują krajobraz konfliktu. Eli Habib, dyrektor generalny Anghami, stworzył World Monitor, platformę typu open source, która łączy sygnały samolotów i dane satelitarne w celu śledzenia konfliktów w czasie rzeczywistym. To pokazuje, jak wywiad kierowany przez obywateli wypełnia luki pozostawione przez tradycyjne media i źródła rządowe.
Jednak obrona przed dronami pozostaje poważnym wyzwaniem, co ilustruje zamknięcie przestrzeni powietrznej w El Paso spowodowane przez drona podejrzanego o kartel narkotykowy. Rozmieszczanie środków antydronowych w pobliżu miast okazuje się trudne, co podkreśla potrzebę bardziej zaawansowanych środków zaradczych.
Szeroki obraz: słabe strony infrastruktury cyberbezpieczeństwa
Menedżerowie haseł, społeczności zajmujące się cyberbezpieczeństwem, a nawet głośne naruszenia bezpieczeństwa danych (takie jak pliki Epsteina) obnażają słabości systemowe w infrastrukturze cyfrowej. Departament Stanu USA planuje utworzenie internetowego portalu antycenzurycznego, ale wysiłki te mogą stawić czoła rosnącemu wyrafinowaniu sponsorowanej przez państwo wojny cybernetycznej.
Połączenie strategii wojskowej, technologii cywilnej i rozwoju sztucznej inteligencji oznacza, że współczesne konflikty nie ograniczają się już do fizycznych pól bitew. Akcja rozgrywa się w przestrzeni cyfrowej, gdzie każde podłączone urządzenie i każdy punkt danych jest potencjalnym celem.
