W zeszłym miesiącu masowe ujawnienie ponad 3 milionów dokumentów związanych ze sprawą Jeffreya Epsteina dało rzadki wgląd w to, jak firmy technologiczne, w szczególności Google, radzą sobie z dochodzeniami federalnymi. Dokumenty ujawniają proces, w ramach którego organy ścigania żądają danych użytkownika, weryfikują je, a czasem kwestionują, a także to, jakie informacje są ostatecznie przekazywane.
Rzeczywistość wniosków prawnych
Opublikowane dokumenty pokazują, że rządowe żądania danych mają często szeroki zakres i czasami wymagają informacji przed zatwierdzeniem przez sąd. Google, stwierdzając, że „sprzeciwia się” zbyt szerokim zapytaniom, spełnia obowiązujące wymogi prawne. Uwydatnia to zasadnicze napięcie: zapotrzebowanie organów ścigania na dane i prawa użytkowników do prywatności. Dokumenty pokazują, jak agresywnie prokuratorzy mogą ścigać informacje, żądając nawet od Google milczenia, aby nie zaalarmować osób objętych dochodzeniem.
W jednym przypadku pismo z 2019 r. prawnie zabraniało Google informowania Ghislaine Maxwell (współspiskowca) o wezwaniu do sądu na 180 dni i zawierało polecenie powiadamiania prokuratorów przed wszelkimi kolejnymi ujawnieniami. W innym piśmie z 2018 r. nałożono na Google obowiązek przechowywania całej treści e-maili (w tym wersji roboczych i koszy) bez powiadamiania właścicieli kont, przy czym podobny wymóg dotyczył powiadamiania władz przed ujawnieniem jakichkolwiek informacji.
To agresywne podejście podkreśla, jak łatwo można uzyskać dostęp do danych użytkowników przy minimalnym nadzorze. Wewnętrzna polityka Google stanowi, że powiadamia ona użytkowników o żądaniach, chyba że jest to zabronione przez prawo, ale dokumenty wskazują, że nie zawsze tak jest.
Jakie dane są zagrożone?
W plikach szczegółowo opisano, jakie informacje o subskrypcji Google chętnie udostępnia: nazwy kont, zapasowe adresy e-mail, numery telefonów, informacje o dostępie do usług, daty utworzenia i dzienniki adresów IP. Te podstawowe dane wymagają jedynie wezwania sądowego zgodnie z ustawą o ochronie łączności z lat 80. XX w., co oznacza, że nie zawsze jest wymagany podpis sędziego.
Bardziej wrażliwe dane, takie jak treść wiadomości e-mail, wymagają nakazów, ale nawet podstawowe informacje mogą mieć kluczowe znaczenie dla dalszego dochodzenia lub kontroli krzyżowej z innymi bazami danych. Na przykład Google Takeout umożliwia użytkownikom przesyłanie własnych informacji o subskrypcji, ujawniając takie szczegóły, jak numery telefonów do uwierzytelniania dwuskładnikowego i starsze, zapasowe adresy e-mail.
Najnowsze przypadki i bieżące problemy
Niedawne wezwania administracyjne wydane przez Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego również skierowane były do anonimowych użytkowników, którzy krytycznie odnosili się do rządu. W jednym przypadku Google powiadomiło użytkownika przed przekazaniem danych, umożliwiając mu walkę z wezwaniem do sądu. Jednak wynik ten nie jest gwarantowany.
Inne pliki ujawniają żądania konfiguracji dla urządzeń z Androidem, w tym numery IMEI, aktualizacje zabezpieczeń i dzienniki połączeń. Google odmówił komentarza na temat kontekstu tych zapytań, ale poziom szczegółowości jest alarmujący.
Ewoluujący krajobraz przejrzystości
Google publikuje raporty dotyczące przejrzystości wniosków rządowych, dzieląc je na kategorie takie jak „wezwanie sądowe”. Nie określa jednak rodzaju wezwania do sądu ani instytucji wzywającej. Brak tych szczegółów utrudnia ocenę pełnego zakresu dostępu rządu. Z biegiem czasu Google zmieniał ujawniane dane, rodząc pytania dotyczące swoich priorytetów i zmieniających się standardów przejrzystości.
Akta Epsteina stanowią wyraźne przypomnienie, że nawet pozornie anonimowe konta można zdeanonimizować, jeśli dostępna jest wystarczająca ilość danych. Użytkownicy powinni mieć świadomość, że ich działania online pozostawiają ślad cyfrowy, który jest dostępny dla organów ścigania pod pewnymi warunkami.
Ostatecznie dokumenty pokazują dynamikę władzy między rządami a firmami technologicznymi oraz wrażliwość danych użytkowników w tym procesie.
