BAE Systems: hoe Britse defensiefusies een mondiale ruimtevaartgigant hebben opgebouwd

2

Het verhaal van BAE Systems is niet alleen een bedrijfsgeschiedenis. Het is een kroniek van het Britse industriële voortbestaan, de nationalisatie en de uiteindelijke privatisering. Het bedrijf werd opgericht in 1999 en ontstond uit een fusie tussen British Aerospace (BAe) en Marconi Electronic Systems. Maar de wortels gaan dieper. Veel dieper.

BAe zelf werd geboren in 1977. Het was het resultaat van de gedwongen consolidatie van British Aircraft Corporation (BAC) en Hawker Siddeley Aviation. Deze entiteiten waren vorig jaar genationaliseerd. Waarom? Omdat ze niet winstgevend waren. De overheid kwam tussenbeide om de lucht- en ruimtevaartsector levend te houden. Via deze lijn erft BAE Systems de erfenis van ongeveer twintig Britse vliegtuigbedrijven. Je kunt de bloedlijn terugvoeren naar Bristol, Avro, Gloster, De Havilland en Supermarine. Sommige van deze namen dateren uit de allereerste decennia van gemotoriseerde vluchten.

De erfenis van genationaliseerde reuzen

In de jaren zestig en begin jaren zeventig produceerden BAC en Hawker Siddeley aanzienlijke vliegtuigen. Ze bouwden vliegtuigen die een tijdperk definieerden. BAC was verantwoordelijk voor de Vickers-Armstrongs VC10. Het bouwde ook de BAC One-Eleven straalvliegtuigen. Misschien wel het meest bekend is dat BAC samenwerkte met het Franse Aerospatiale om het supersonische transport Concorde te produceren. Dat project alleen al vereiste enorm veel kapitaal en technische coördinatie.

Hawker Siddeley was even invloedrijk. Ze ontwikkelden het straalvliegtuig HS 121 Trident. Ze bouwden de Vulcan-bommenwerper. Ze creëerden ook de Harrier, de eerste praktische verticale/korte-start-en-landing (V/STOL) jager. De Harrier blijft een uniek stukje luchtvaartgeschiedenis. Het veranderde de manier waarop luchtsteun werd verleend in gevechtszones.

Privatisering en mondiale partnerschappen

Het politieke landschap veranderde eind jaren zeventig. In 1979 sloot British Aerospace zich aan bij het consortium voor de productie van straalvliegtuigen van Airbus Industrie. Deze stap betekende een verschuiving in de richting van Europese samenwerking. Het markeerde ook het begin van het einde voor het door de staat gecontroleerde model. Begin jaren tachtig was British Aerospace geprivatiseerd. De overheid heeft haar belang verkocht. Het bedrijf moest overleven op de marktkrachten.

De jaren negentig brachten nieuwe uitdagingen en kansen. British Aerospace werd partner in het Eurofighter Typhoon-programma. Deze onderneming omvatte bedrijven uit Duitsland, Italië en Spanje. Multinationale defensieprojecten vereisen complexe toeleveringsketens en gedeeld intellectueel eigendom. Ze zijn riskant, maar noodzakelijk voor grootschalige ontwikkeling van de lucht- en ruimtevaart.

BAe sloot zich ook aan bij een onderneming onder leiding van Lockheed Martin. Het doel was om de Joint Strike Fighter te ontwikkelen. Dit programma had tot doel een multirole gevechtsvliegtuig van de volgende generatie te creëren. Het was een gok met hoge inzetten op de toekomstige defensiebehoeften.

Van fusie naar monoliet

Door de fusie met Marconi Electronic Systems in 1999 ontstond BAE Systems. Marconi bracht sterke mogelijkheden op het gebied van elektronica en luchtvaartelektronica. BAe bracht contracten voor de productie van casco’s en defensie binnen. Samen vormden ze een geïntegreerde fabrikant van vliegtuigen, raketten, luchtvaartelektronica en marineschepen.

Tegenwoordig is BAE Systems wereldwijd actief. Het produceert ruimtevaart- en defensieproducten voor overheden en commerciële klanten. Het bedrijf draagt ​​het gewicht van zijn geschiedenis. Elke straal