Hoe steden met inkomstenobligaties kunnen lenen zonder schuldenlimieten

9

Een inkomstenobligatie is een specifiek type gemeentelijk schuldinstrument. Het wordt uitgegeven door een lokale overheid, een staatsautoriteit of een overheidsinstantie. Het ingezamelde geld heeft één doel: het bouwen, verwerven of verbeteren van een onroerend goed dat inkomsten genereert. Denk aan systemen voor openbaar vervoer, elektriciteitscentrales, luchthavens of tolwegen.

Het mechanisme is eenvoudig maar onderscheidend. Deze obligaties worden niet ondersteund door het volledige vertrouwen en krediet van de uitgevende entiteit. Ze zijn alleen betaalbaar uit bepaalde inkomsten. Meestal betekent dit de winst die door de faciliteit zelf wordt gegenereerd.

Vergelijk dit met obligaties met algemene verplichtingen. Die dragen het volle krediet van de gemeente. Ze worden terugbetaald via belastinginkomsten. Inkomstenbelasting. Onroerendezaakbelasting. Omzetbelasting. Een brede basis. Inkomstenobligaties zijn afhankelijk van een smalle stroom. Als de tolweg leeg is, krijgen de obligatiehouders niets.

Schuldenplafonds omzeilen

Waarom deze structuur gebruiken? Hiermee kan een gemeente wettelijke schuldlimieten omzeilen.

Lokale overheden worden vaak geconfronteerd met strikte limieten voor de hoeveelheid schulden die zij aan kunnen gaan. Deze plafonds beschermen de belastingbetalers. Maar ze beperken ook kapitaalprojecten. Inkomstenobligaties bieden een ontsnappingsluik.

Omdat de verplichting gescheiden is van het grootboek van de gemeente, telt de schuld niet mee voor de wettelijke limiet. De gemeente behandelt deze obligaties als bedrijfsobligaties. Ze zijn vrij van de gebruikelijke plafonds.

Deze vrijheid brengt compromissen met zich mee. De rentetarieven zijn vaak hoger dan die van obligaties met algemene obligaties. Beleggers eisen meer rendement omdat de terugbetalingsbron riskanter is. Er is geen vangnet voor belastinginkomsten.

Controle en risico

De markt houdt deze voertuigen nauwlettend in de gaten. Omdat de terugbetaling volledig afhankelijk is van de projectprestaties, is de controle intensief.

Toezichthouders en investeerders analyseren de verwachte kasstromen. Ze vragen hoeveel passagiers gebruik zullen maken van het openbaar vervoer. Zal de tolweg voldoende verkeer trekken? Is de elektriciteitscentrale efficiënt genoeg om overtollige inkomsten te genereren?

Als de faciliteit er niet in slaagt de verwachte inkomsten te genereren, kan de obligatie in gebreke blijven. De stad is niet verplicht om in te grijpen met belastinggeld. Dit is een belangrijke onderscheidende factor. Het verschuift het risico van de staatskas naar het operationele succes van het project.

Sommigen zouden kunnen beweren dat dit een maas in de wet is. Anderen zien het als een noodzakelijk instrument voor de ontwikkeling van infrastructuur. De realiteit is dat het de leencapaciteit aanzienlijk vergroot. Maar het verhoogt ook de kapitaalkosten.

De wisselwerking is duidelijk. Meer schulden zijn mogelijk. Maar de prijs van die schuld is hoger. En de lasten vallen op de inkomsten van het project, niet op de algemene middelen.

Toepassingen in de echte wereld

Waar zie je deze obligaties?

  • Luchthavens financieren nieuwe terminals
  • Tolwegautoriteiten bouwen snelwegen
  • Openbare nutsbedrijven bouwen energiecentrales
  • Transitbureaus die nieuwe busvloten kopen

In elk geval is de obligatie gekoppeld aan het actief. Het actief moet zichzelf terugbetalen.

Deze structuur is niet voor elk project geschikt. Het vereist een betrouwbare inkomstenstroom. Het vereist nauwkeurige voorspellingen. En het vereist strikt toezicht om ervoor te zorgen dat de fondsen worden gebruikt zoals bedoeld.

Voor gemeenten is het een manier om dingen gebouwd te krijgen zonder meteen de belastingen te verhogen. Voor investeerders is het een manier om hogere opbrengsten te behalen, ervan uitgaande dat het project slaagt.

De vraag blijft: hoe duurzaam is dit model als de verkeersprognoses verkeerd zijn? Of wanneer de energieprijzen fluctueren? De obligatiehouders dragen het risico. De stad heeft de reputatie.

Het is een delicaat evenwicht. Eén die afhankelijk is van nauwkeurige cijfers en gedisciplineerd management. Wanneer het werkt