Productiviteit is de verhouding tussen wat u produceert en wat er nodig is om het te produceren. In de economie meet deze maatstaf de productieve efficiëntie. Hoewel land, arbeid en kapitaal allemaal traditionele productiefactoren zijn, berekenen we zelden de productiviteit voor land of kapitaal. Hun capaciteit is te moeilijk te meten. Arbeid is echter gemakkelijk te kwantificeren. Je telt gewoon de arbeiders.
Dat maakt arbeid tot de standaardnoemer. In de geïndustrialiseerde landen zijn de effecten van de toenemende productiviteit het duidelijkst zichtbaar in het arbeidsgebruik. Het is niet alleen een efficiëntiemaatstaf. Het is een indicator van de economische ontwikkeling. Wanneer een primitieve extractieve economie evolueert naar een technologisch geavanceerde economie, stijgt de productiviteit.
Hoe historische technologiesprongen de productiviteitscurven hebben doen verschuiven
Het patroon is niet glad. Het vertoont stabiliteit op de lange termijn, onderbroken door plotselinge sprongen. Deze sprongen vertegenwoordigen grote technologische vooruitgang.
Neem Europa en de VS. De productiviteit heeft grote vooruitgang geboekt na de ontwikkeling van de stoomkracht, de spoorlijn en de benzinemotor. Later in de 20e eeuw veranderden de chauffeurs.
- Assemblagelijnen
- Automatisering
- Computergeïntegreerde productie
- Databasebeheersystemen
- Just-in-time productie
- Just-in-time voorraadbeheer
Deze innovaties zorgden voor daaropvolgende productiviteitswinsten. Waarom is dit van belang voor uw financiële beslissingen? Omdat productiviteitsstijgingen vaak tot langetermijnstijgingen van de reële lonen hebben geleid. Een hogere productie per werknemer ondersteunt uiteindelijk een hoger loon. Die link is het kernmechanisme. Het koppelt technologische vooruitgang aan uw koopkracht.
