Rewolucja przemysłowa nie była tylko okresem. To był punkt zwrotny. Przed nią tempo życia wyznaczała praca człowieka i siła zwierząt. Potem zastąpiono je samochodami. Chronologia staje się niejasna w XIX i na początku XX wieku, ale wynalazki są jasne. Zmieniły sposób, w jaki się poruszamy, sposób, w jaki pracujemy i sposób, w jaki postrzegamy świat.
Pierwszym wielkim przełomem była para. Silnik parowy nie tylko stał w fabryce. Napędzał lokomotywy, które przemierzały kontynenty. Podnosił parowce w górę rzek. Przemieszczał statki przez oceany. Fabryki nad tym pracowały. Ciepło zamieniło wodę w ciśnienie. Ciśnienie obróciło koła. Koła produkowały towary.
Potem przyszedł prąd. To przychodziło falami. Generatory elektryczne wytwarzały energię. Pochłonęły go silniki elektryczne. Do małych zadań były czystsze niż silniki parowe opalane węglem. Umożliwiły osiągnięcie precyzji. Rozświetlili noc.
A skoro mowa o oświetleniu, żarówka zmieniła biologię człowieka. Przestaliśmy spać, gdy zaszło słońce. Fabryki mogłyby pracować na nocne zmiany. Miasta stały się bezpieczniejsze. Żarówka przedłużyła produktywny dzień. W pewnym sensie przedłużyła życie.
Nastąpiło połączenie. Telegraf przesyłał wiadomości przewodami. Skrócił dystanse. Informacje rozprzestrzeniały się z prędkością elektryczności. Potem telefon dodał głos. Słychać było drugą osobę. To wydawało się magią. Ale to były tylko druty i magnesy.
Ostatnim elementem był silnik spalinowy. Spalał paliwo bezpośrednio. Nie potrzebował bojlera. Nie potrzebował rur parowych. Był kompaktowy. Był potężny. Henry Ford udoskonalił swoją masową produkcję. Samochód stał się rzeczywistością dla mas. To nie był tylko samochód. To był nowy sposób na życie. Przedmieścia się rozrosły. Drogi się poszerzyły. Świat znów stał się mniejszy.
Wynalazki te nie pojawiły się w próżni. Opierali się na sobie. Para doprowadziła do stali. Stal prowadziła do szyn. Szyny prowadziły na rynki. Rynki doprowadziły do popytu na telegrafy. Reakcja łańcuchowa trwa. Nadal mieszkamy w domu, który zbudowali.
