Op Instagram is Jae Young Joon een sensatie. Met zijn gebeeldhouwde lichaamsbouw, diepbruine ogen en een levensstijl die onder meer Coachella-trips en muziekreleases omvat, bezit hij alles wat nodig is om een influencer van het hoogste niveau te zijn. Zijn volgers overladen zijn berichten met hart-oog-emoji’s en lof.
Er zit echter een addertje onder het gras: Jae Young Joon bestaat niet.
Zijn ‘menselijke geest’ is eigenlijk een regel in zijn biografie die de meeste volgers lijken te negeren. Jae is een puur door AI gegenereerd personage en maakt deel uit van een groeiende beweging van makers die digitale avatars bouwen om de ruimte te bezetten die ooit exclusief was gereserveerd voor menselijke beroemdheden.
De “digitale rollenspel”-economie
Luc Thierry, de Canadese maker achter Jae, beschouwt zijn werk niet als bedrog, maar als een vorm van modern entertainment. Hoewel hij transparant is over het feit dat Jae kunstmatig is, erkent hij dat veel fans ervoor kiezen om met het personage om te gaan alsof hij echt is.
“Ik heb het gevoel dat het mijn taak als maker is om daaraan te genieten en hen het gevoel te geven dat ze er deel van uitmaken… net zoals je een parasociale relatie zou opbouwen met een personage uit een videogame.”
Dit fenomeen creëert een unieke digitale dynamiek. In tegenstelling tot traditionele influencers die merken bouwen op basis van ‘authenticiteit’ en ‘relativiteit’, bouwen AI-makers meeslepende fantasieën. Ze produceren in wezen een continu, interactief tv-programma waarin de personages op sociale media-feeds leven in plaats van op een televisiescherm.
Controverse en de “Crash” op de rode loper
De spanning tussen AI en realiteit bereikte onlangs een kookpunt toen twee AI-modellen, “Santos Walker” en “Caleb Ellis,” de première van The Devil Wears Prada 2 bijwoonden. De beelden gingen viraal en leidden tot hevige discussies:
- Misleiding versus kunst: Sommige gebruikers beschuldigden de makers van ‘nep’-marketing, terwijl anderen zich afvroegen of dit een gecoördineerde merkstunt was.
- Onrealistische normen: Critici voerden aan dat deze perfect geproportioneerde, hypermannelijke avatars de problemen met het lichaamsbeeld verergeren, vooral binnen de homogemeenschap.
- De toekomst van marketing: Er bestaat een groeiende angst dat merken uiteindelijk de voorkeur zullen geven aan 100% controleerbare, ‘perfecte’ AI-modellen boven menselijke beïnvloeders die slaap, voedsel en complexe emoties nodig hebben.
Hoewel het verschijnen op de rode loper geen betaalde promotie was – het was een opzettelijke ‘digitale grap’ van de maker – diende het als proof of concept voor de kracht van AI-verhalen.
Een nieuwe gemeenschap van makers
Ondanks de online reacties werken deze makers niet geïsoleerd. Ze hebben hechte digitale gemeenschappen gevormd om elkaar te ondersteunen.
- Gezamenlijke groei: Creators zorgen vaak voor een ‘kruisbestuiving’ van hun publiek door hun AI-personages te laten communiceren in foto’s en video’s.
- Emotionele ondersteuning: Omdat de reactie vaak gericht is op de creatie en niet op de persoon, gebruiken makers privégroepschats om te navigeren door de unieke pesterijen en kritiek die gepaard gaan met het beheren van digitale persona’s.
- Nichetargeting: Hoewel veel AI-modellen zich op een breed publiek richten, is er een aanzienlijke beweging in de richting van het creëren van specifieke archetypen voor de homomannengemeenschap.
Het ethische dilemma: transparantie versus onderdompeling
Thierry geeft toe dat hij een aanhoudende morele strijd voert: het ‘Vierde Muur’-probleem.
Wanneer fans oprechte, verliefde berichten naar Jae sturen, staat Thierry voor een dilemma. Om volkomen eerlijk te zijn zou de ‘magie’ van de fantasie kunnen verpesten, maar zwijgen voelt uitbuitend. Hij stelt echter dat AI niet ‘onwerkelijker’ is dan de sterk gefilterde, samengestelde levens van menselijke beïnvloeders. Volgens hem is een AI-personage dat toegeeft dat het nep is, eerlijker dan een menselijke beïnvloeder die een zwaar gemonteerde, onrealistische versie van de werkelijkheid presenteert.
Wat is de toekomst voor AI-beïnvloeders?
De industrie evolueert van experiment naar professionalisering. Thierry lanceert al Born2BeAI, een bureau voor AI-modellen, en Virtuomo, een community speciaal voor mannelijke AI-avatars.
Hoewel grote merken vanwege de controverse voorzichtig blijven, is het precedent al geschapen door figuren als Lil Miquela, die deals heeft gesloten met luxemerken als Prada. Naarmate de technologie verbetert en de publieke perceptie verandert, zal de grens tussen ‘echte’ beroemdheid en ‘gegenereerde’ icoon waarschijnlijk blijven vervagen.
Conclusie: De opkomst van AI-beïnvloeders markeert een verschuiving van mensgerichte sociale media naar een landschap van samengestelde digitale fantasieën, wat diepgaande vragen oproept over authenticiteit, lichaamsbeeld en de toekomst van de creatieve economie.
