Leger AI-tokentekort onthult generatieve AI-hype versus realiteit

16

Het ministerie van Defensie schepte afgelopen voorjaar op. Ze beweerden dat bijna de helft van hun 3,5 miljoen werknemers AI op hun werk gebruikte. Het was een trots moment voor voorstanders van digitale transformatie.

Toen kwam de e-mail.

Leden van het Combat Capabilities Development Command (DEVCOM) van het leger kregen een botte mededeling: ze verbrandden hun toegewezen AI-tokens. En ze moesten stoppen. Of in ieder geval terugbellen.

De tegenstelling is onthutsend. In mei 2026 beloofde de Chief Information Officer van het leger onbeperkte tokentoegang. Medio juni? Leeg. Het zwembad werd leeggemaakt. Nu vragen ze werknemers om hun gebruik in toom te houden, zonder te beloven dat het aanbod na 1 oktober weer terug zal komen.

Het was niet alleen een kleine dip in de voorraad. Volgens een anonieme legermedewerker die met WIRED sprak, heeft de hele dienst in recordtijd zijn jaarlijkse symbolische vergoeding voor één groot taalmodel opgebruikt.

Dit is niet alleen een IT-probleempje. Het is een spoedcursus in de kloof tussen AI-beloften van bedrijven en de rommelige overheidsrealiteit.

Waarom het AI-tokenbudget van het leger zo snel was uitgeput

Om het tekort te begrijpen, moet je naar de betreffende tool kijken. Het leger gebruikt Ask Sage. Het is een multimodaal generatief AI-platform waarmee medewerkers verschillende modellen kunnen draaien, waaronder Meta’s Llama, Google’s Gemini en OpenAI’s ChatGPT. Het systeem is geaccrediteerd voor het verwerken van gecontroleerde, niet-geclassificeerde informatie. Dat is een hoge lat.

Het leger liet mensen niet alleen op internet surfen. Ze moedigden werknemers aan om hard te leunen op generatieve AI. De strategie? Gooi cijfers naar het probleem.

Elke medewerker ontving minimaal 200,00 tokens per maand. Als je daar doorheen verbrandt? Het systeem wijst automatisch meer toe. Werknemers die zich hadden aangemeld maar inactief bleven, werden via e-mail geplaagd om meer van hun toewijzing te gebruiken. Het doel was adoptie, tegen elke prijs.

De omvang van die adoptie was enorm. Als onderdeel van een ‘enterprise pack’-abonnement had het leger toegang tot 100 miljoen tokens per jaar.

Wat is een token? Het is geen geld. Het is een eenheid van output. Tekst. Afbeeldingen. Voor Ask Sage is één token ongeveer gelijk aan 3,7 tekens.

100 miljoen tokens zijn dus niet zomaar een getal. Het zijn ongeveer 370 miljoen tekens aan door AI gegenereerde tekst. Stel je voor dat je elke maand het equivalent van meerdere zware hardcoverboeken schrijft. Dat is de hoeveelheid tekst die het leger verwerkte.

En zij waren niet de enigen die het deden. De Defense Digital Service en het Chief Digital and AI Office (CDAO) gebruiken Ask Sage voor acquisities en bedrijfstaken. Denk aan het herclassificeren van personeel. Het definiëren van taken. Ervaring afstemmen op antecedentenonderzoek. Dit alles, mogelijk gemaakt door code.

Maar de consumptie stopte niet bij het leger. Tijdens de 38 dagen durende Operatie Epic Fury waarbij Iran betrokken was, verbrandde de bredere DOD 20 miljard tokens per dag.

Dat is veel rekenwerk. Het is ook veel geld. En blijkbaar niet veel praktisch nut.

Vraag Sage Token-limieten en de pushback op AI-overgebruik

De haast om te adopteren duurde niet lang. De hype verdween sneller dan het tokenaanbod.

De legermedewerker die de pers te woord stond, nam geen blad voor de mond. Ze zeiden dat de generatieve AI-tools niet bijzonder nuttig waren. Als ze nuttig waren, waren de resultaten vaak onbetrouwbaar.

Eén model beweerde vol vertrouwen dat het een taak had volbracht die het niet had gedaan. Hallucinatie is hier geen probleem; het is een kenmerk van de technologie wanneer deze wordt toegepast zonder strikte vangrails.

“Ik denk dat er zeker verschillende aspecten van de bureaucratie zijn… waarbij deze tools behulpzaam kunnen zijn. Maar een onnadenkende toepassing en gebruik zal niet resulteren in een effectieve, efficiënte, betrouwbare uitrol.”

Dit sentiment verspreidt zich buiten Fort Belvoir.

Het Leger en DOD weigerden commentaar te geven op het symbolische tekort. Ask Sage-ontwikkelaars zwijgen. Maar andere technologiegiganten zien hetzelfde patroon.

Meta heeft stilletjes het interne klassement verwijderd dat het tokengebruik bijhield. Ze zijn begonnen met het terugdringen van het gebruik. Adam Mosseri, hoofd van Instagram, heeft onlangs het idee geopperd om tokens per ingenieur te beperken. Het wilde westen van “tokenmaxxing” is voorbij.

Uber kreeg te maken met een soortgelijke reality check. Hun ingenieurs verbrandden in slechts vier maanden tijd een jaar aan AI-tokens.

Het lijkt erop dat elke grote technologieorganisatie tegen dezelfde muur is aangelopen. Wij wilden de AI. We vroegen om onbeperkte toegang. En nu realiseren we ons dat oneindige invoer niet gelijk is aan oneindige waarde.

Heeft overheids-AI token caps nodig?

De vraag is nu niet of het leger zijn tokenpool zal vernieuwen. Het gaat erom of de DOD zal verdubbelen of een stap terug zal doen.

Aan de ene kant blijft het Pentagon de nadruk leggen op AI. Ze bezuinigen op het personeel bij het Civilian Protection Centre of Efficiency. Ja, het werk daar betrof het voorkomen van burgerslachtoffers. Nu? De DOD bouwt een AI-tool om diezelfde beoordelingen te versnellen.

Het is een afweging. Snelheid voor toezicht. Automatisering voor menselijk oordeel.

Aan de andere kant onthult het symbolische tekort een praktische limiet. Je kunt AI niet oneindig schalen als de onderliggende infrastructuur – of het menselijke vermogen om de output te verifiëren – niet meegroeit.

De symbolische crisis van het leger zou de kanarie in de kolenmijn kunnen zijn voor de adoptie van federale AI.

Wordt de CDAO-pool na oktober vernieuwd? Wij weten het niet. Er stond niet in de e-mail. De bureaucratie beweegt langzaam, maar de elektriciteit beweegt snel.

Als het leger volgende maand weer geen tokens meer heeft, zullen ze een keuze moeten maken. Blijf AI promoten als een oplossing voor problemen die het niet heeft veroorzaakt. Of accepteer dat het beste gereedschap soms nog steeds een persoon met een toetsenbord en een sceptisch oog is.

De tokens waren op. Het werk blijft. De vraag is wat er daarna komt.